Νυχτερινές βόλτες σε άλση ,
σε μπαράκια παρακμής.
Πρόσωπα χλωμά ανοίγουν πόρτες ,
δεν μπαίνω μέσα.
Στην αναζήτηση της απόλαυσης
και των ψευδαισθήσεων σκοντάφτω
στη μονόχνωτη ηθική σου.
Η αυτογνωσία είναι το ανδρείκελο ,
εξευτελισμός της συνείδησης.
Μια πικρή γεύση της ατμόσφαιρας
κι έρχεται βροχή.
‘Αδεια παγκάκια , σπασμένες καρέκλες
κάτω απο εξαναγκαστική δροσιά.
Δέρνονται οι σταγόνες στα μάτια, σαν εγωιστική καταιγίδα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου