θα περιμένω στο κέντρο της γής,
σε τοπίο μοναχικό
που κάνει πέτρα τη σάρκινη καρδιά.
Με μια κιθάρα ακουμπισμένη
απαλά στο στήθος
θα πώ ένα παράτολμο τραγούδι.
Για ένα θλιμμένο άγγιγμα
που ξεσήκωσε όλο τον κόσμο
για να ενωθεί μαζί του.
Ακροατήριο ο κόσμος των αγνών
και μούσα του ένα φεγγάρι
που αγαπούσε τη μέρα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου