Άδειες ματιές , για μια περίεργη τέχνη
Μην κοιτάζεις μακρυά , καλύτερα να φύγεις
Είμαστε τόσο αλάζονες , κάποτε όμως
τραγουδούσαμε με την καταιγίδα.
Υπνοβατείς τις νύχτες μαζί μου ,
ξέρεις πως διατηρούνται οι ομορφιές της ζωής.
Πάντα προσπαθώ να αποστηθίσω
κάποιο στίχο με ενδιαφέρον ,
κάποιο δείγμα γέλωτα ή πονου.
Δεν βλέπω που πηγαίνω ,
μακρυά ή κοντά σου
στον μονόλογο της αυγής δεν θα χειροκροτήσω.



Δεν υπάρχουν σχόλια: