που αφήνουν το δικό τους στίγμα . Μέσα στη σιγή
μιας ζεστής νύχτας , ένα πορτοκαλί φώς ·
τρεμοσβήνοντας αντανακλά όσα δεν λέγονται
σε μια ολόκληρη μέρα.
Υπέροχο μπλέ,ένας ουρανός αυτοεξόριστος
και ξημέρωνει αργά στις πόλεις που δε ρωτάνε γιατί.
Φαίνεται πως θα περιμένω εδώ , κρεμασμένη
στο παράθυρο να βλέπω το γαλάζιο να γίνεται χρυσός.
Χρυσάφι και η αγάπη που σκορπά παντού ο ήλιος
για να καλημερίσει τους αγαπημένους όλου του κόσμου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου